Ekonomi, Finans, Girişimcilik

Bugüne dek iktisadi kalkınmanın formülü belliydi: Tarımdan sanayiye, sanayiden hizmete. Bugün gelişmiş olarak addettiğimiz tüm müreffeh ülkeler, İngiltere, ABD, Almanya, İsveç, vd.; hepsi bu yoldan yürüdü. Köylü, fabrika işçisi oldu; fabrika işçisi orta sınıfı yarattı. Orta sınıf ise siyasi katılımı ve demokrasiyi berkitti. İngiltere’de imalatın istihdamdaki payı Birinci Dünya

Hürmüz Boğazı fiilen kapandı. Irak'ın en büyük petrol sahası Rumaila'da üretim durdu. Katar'ın LNG tesisleri vuruldu ve küresel LNG ihracatının yaklaşık %20'si piyasadan çekildi. Suudi Arabistan'ın en kritik rafinerilerinden biri hasar aldı. Dünyanın petrol ve gaz üretiminin beşte birini taşıyan

Türkiye 2025 yılında %3,6 büyüdü. Vatandaş neden kendini bir yıl önceye göre daha yoksul, daha sıkışmış, daha umutsuz hissediyor? Bu sorunun yanıtı, büyümenin alt kırılımında yatıyor. TÜİK’in dün açıkladığı 2025 yılı büyüme verisinin sektörel dağılımında göze çarpanlar: Tarım ve hayvancılık %8,8 küçülmüş, sanayi %2,9 büyümüş, inşaat

Serinin ilk yazısında, Türkiye’nin iktisadi büyümesinin önündeki "enerji hendeğini" ve mevcut üretim yapımızın kronik dışa bağımlılığını verilerle ele almıştık. Bu hendeği aşmak ve enerji güvenliğini milli güvenlik seviyesinde tahkim etmek için elimizdeki en güçlü enstrüman nükleer enerjidir. Nükleerin Stratejik ve Fiziksel Üstünlüğü Nükleer Enerji Santralleri (NES), Türkiye

Bir zamanlar dünyanın işleyişi son derece basitti: ihtiyacın kadar üret, ihtiyacın kadar al. Bu dengede güç, ne kadar çok insan, o kadar çok kas gücü; ne kadar çok kas gücü, o kadar çok üretim demekti. Ordular, tarlalar, tersaneler; hepsi bu basit denklemle çalışıyordu. Bu denklem 18. yüzyılın sonunda İngiltere'